Mostrando entradas con la etiqueta música. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta música. Mostrar todas las entradas

9/5/12

Trogloditas

Para esforzarse no traballo e dar o mellor rendemento non hai acicate como o apoio, o ánimo, o recoñecemento por parte dos demais. Vímolo todos o pasado sábado no concerto de Trogloditas. Subira a banda ao escenario con poucos folgos –agás o batería, Jordi Vila, que era a alma do grupo-, pero ao cabo dun ratiño, cando foron sentindo como cantabamos no público, como os animabamos e, principalmente, o ben que o estabamos a pasar, entón tamén eles se foron entregando. O resultado foi un concerto memorable, o primeiro co que a sala Le Club da comezo á tempada. Un concerto co mellor protocolo clásico: teloneiros –a banda coruñesa Doctor Snob-, puntualidade, diálogo entre músicos e público, a sección rítmica orixinal de Trogloditas e varias cancións –das máis famosas- a maiores: o público non nos cansabamos de pedir outra canción e Lobo –o cantante- concedíanola. O noso parabén. Trogloditas

18/4/12

Méritos y desméritos








Méritos: por ejemplo, los de pequeñas salas como Garufa, que intentan, contra todo pronóstico, mantener la afición por la música en directo, por la relación que se establece entre el artista y el público cuando se están mirando a la cara. O, por ejemplo, los de Señor Buena Suerte, que este fin de semana actuaron en el Garufa, con todas las condiciones en contra, incluso las climatológicas -y ya no digamos la celebración de San Patricio, con su orgía etilíca de cerveza irlandesa-. Señor Buena Suerte es una banda gallega que canta los temas de Dr. Feelgood. E hizo honor a sus emulados británicos. El repertorio basado en rhythm and blues fue interpretado con mucha dedicación, ya que no medios. E incluso la estética de pub rock londisense de Lee Brilleaux fue recreada con mucho acierto: el cantante lucía un traje de raya diplomática, digno de un auténtico gángster endomingado, camisa negra y corbata roja, y los más inverosímiles zapatos de puntera abotinados, mezcla de chulo y Aladino. Era un verdadero profesional, muy buen actor, capaz de crear un gran espectáculo por sí solo. Y un gran músico. Desméritos: por ejemplo, los del público, todos. El ambiente semejaba una verbena de pueblo, en los peores tiempos de la dictadura. Ellas, disfrazadas de modernas -es decir, de Inditex- bailaban entre ellas con risas forzadas y falsa camaradería, haciendo ver que “ni se fijaban” en ellos. Ellos, anulados por su propia medianía. ¡Qué grandes profesionales los músicos, que intentaron, contra viento y marea, no deprimirse incluso ellos¡.

12/3/12

Broders in Band

Son galegos, fanse chamar Brothers in Band, como homenaxe a un dos mellores temas e discos de Dire Straits (Brothers in arms), e cravan o son e a posta en escea do grupo de Mark Knopfler, un dos máis populares da década dos 80 e un dos mellores sen discusión. O venres pola noite actuaron na sala Capitol , o primeiro concerto da súa nova xira. O que comezou como unha broma entre catro amigos coruñeses, acabou por converterse nun grupo formado por 14 persoas (nove músicos e cinco técnicos) adicados a reproducir e facer versións da música dunha das grandes bandas de rock, Dire Straits. Óscar Rosende, o guitarrista e vocalista, líder da banda, e os seus compañeiros, contaxian ilusión cando soben ao escenario. O seu traballo é tamén a súa paixón: nótase, e gózase oíndoos tocar e véndoos cun sorriso mentres actúan.

23/2/12

The Vegabonds


Estes días do Antroido sonou "Carnival Man" no Mardi Gras. Curiosa casualidade. Resulta moi reconfortante comprobar que a xente máis nova ten profesionalidade e talento nas actividades que emprende. Neste caso, a música. E da boa, moi boa. Os mozos que compoñen esta banda, The Vegabonds, apenas con vintetantos anos, herdeiros de The Allman Brothers Band, Lynyrd Skynyrd, Screaming Cheetah Wheelies, incluso de Widespread Panic, actúan en varias cidades españolas procedentes de Alabama. "Southern sons" chámase o seu novo traballo e déronnos toda una lección de arte en acústico co seu rock sureño.

13/1/11

VOLVER......

Título: Volver
Dirección: Pedro Almodóvar

Marina remata o seu período de excedencia e volve ao instituto e a Biblioarzúa.

Esperamos que a volta non sexa moi dura e que veña con moitas ganas e ideas e que estos meses foran de moito proveito.

Dende Biblioarzúa dámoste a benvida!!!

Aproveito para propoñervos a Película de Volver de Pedro Almodóvar, que temos en Biblioarzúa

25/4/10

Animación á lectura

A través do blog de Antonio Alonso ANB, entereime que hai moitas formas de incitar e celebrar a lectura, e neste día aínda tan próximo ó día do libro, deixovos con esta iniciativa dunha escola Californiana: Occoe middle school e a súa versión fantástica de The black Eyed Peas
O título é Gotta Keep Reading

26/6/09

ADEUS AO REI DO POP

Michael Jackson morreu nos Ánxeles aos 50 anos xusto antes de dar os seus últimos concertos en Gran Bretaña.

Thriller, é o disco máis vendido da historia da música. Este artista ten no seu haber 750 millóns de álbumes vendidos en todo o mundo e o seu paso de baile "moonwalk" ou "paso da luna" é irrepetible e inesquecible.

O rei do pop xa non dará ningun concerto nin escándalo máis. Quizáis alá onde estea logre aqueles sonos que aquí resultaron imposibles para a súa alma supoño que atormentada e poseída por toda unha sorte de drogas e sustancias que pode que sexan as que o levaron cando aínda era demasiado xoven para morrer.

12/2/08

Explosión de música e poesía no IES de Arzúa


Hoxe martes comenza a semana do amor no instituto, que este ano basearase sobre todo na poesía e na música, así mañá inauguramos o rincón de namorar e o xoves envía poesías os teus amorer ou os teus amigos. Non hai mellor xeito de reflectir os sentimentos que mediante a poesía e a música, aí vos vai, para que poñades os motores a funcionar, unha mostra de ámbalas dúas cousas. ¡Anímate!, ¡Participa! e namórate (dos libros, da poesía, das cancións, das sopas de letras, da pintura... DA VIDA) con nós. FELIZ SEMANA DE SAN VALENTÍN, e que non falte o amor (en todas as formas do mesmo) nunca nas vosas e nas nosas vidas.


SONETO

Es hielo abrasador, es fuego helado,
es herida que duele y no se siente,
es un soñado bien, un mal presente,
es un breve descanso muy cansado.

Es un descuido que nos da cuidado,
un cobarde con nombre de valiente,
un andar solitario entre la gente,
un amar solamente ser amado.

Es una libertad encarcelada,
que dura hasta el postrero paroxismo,
enfermedad que crece si es curada.

Este es el niño Amor, éste es tu abismo.
¡Mirad cual amistad tendrá con nada
el que en todo es contrario de sí mismo!

Francisco de Quevedo (1580-1645)

SONETO V

Escrito está en mi alma vuestro gesto,
y cuanto yo escribir de vos deseo;
vos sola lo escribisteis, yo lo leo tan solo,
que aun de vos me guardo en esto.

En esto estoy y estaré siempre puesto;
que aunque no cabe en mí cuanto en vos veo,
de tanto bien lo que no entiendo creo,
tomando ya la fe por presupuesto.

Yo no nací sino para quereros;
mi alma os ha cortado a su medida;
por hábito del alma mismo os quiero.

Cuando tengo confieso yo deberos;
por vos nací, por vos tengo la vida,
por vos he de morir, y por vos muero.

Garcilaso de la Vega (¿1501-1536)

UNHA CANCIÓN/VIDEO DE DESAMOR DE JULIETA VENEGAS




E AGORA UNHA DAS CANCIÓNS DE AMOR ( PARA MIN) MÁIS BONITAS QUE SE ESCRIBIRON, non só é a música, fixádevos na letra e decídeme si hai mellor forma de amar a alguén. YOLANDA DE PABLO MILANÉS



24/1/08

Pola Paz III

Seguindo co noso traballo en prol dun mundo mellor no que o diálogo impere sobre o armamento, hoxe achegámosvos tres propostas musicais aínda quentiñas: toda unha proposta de karaoke pacífico para reflexionar.

Solo le pido a Dios:

Blowing in the wind:

Rosa de la Paz:
Terceiro traballo colaborativo dos Blogues das Bibliotecas Escolares en prol da PAZ

17/1/08

Poema escrito no século XIV pero de plena actualidade

Hoxe queros traervos un fragmento de "El libro del Buen Amor" de Juan Ruíz "Arcipreste de Hita" que escribiu aló polo século XIV, e que está en plena vixencia, ¿ou vos diriades que fora da forma de escribir ou de utilizar algunhas palabras, este texto non está de plena actualidade?...

PROPIEDADES QUE TIENE EL DINERO

Hace mucho el dinero, mucho se le ha de amar;
al torpe hace discreto, hombre de respetar;
hace correr al coj, al mudo le hace hablar;
el que non tiene manos bien lo quiere tomar.

Aun al hombre necio y rudo labrador
dineros le convierten en hidalgo doctor;
cuanto más rico es uno, más grande es su valor;
quienno tiene dineros no es de sí señor (...)

Creaba los priores, los obispos, abades,
arzobispos, doctores, patriarcas, potestades;
a los clérigos necios dábales dignidades;
de verdad hace mentiras; de mentiras verdades (...)

He visto maravillas,donde mucho se usaba:
al condenado a muerte la vida le otorgaba,
a otros inocentes, muy luego les mataba;
muchas almas perdía, muchas almas salvaba (...)

En resumen lo digo, entiéndo mejor:
el dinero es del mundo el gran agitador,
hace señor al siervo y al siervo hace señor;
toda cosa del siglo se hace por su amor.

Si queredes saber máis sobre "EL libro del buen amor" : http://www.virtual-spain.com/literatura_espanola-librodebuenamor.html

Tamén podedes escoitar como Paco Ibañez interpreta este fermoso poema:

7/12/07

O mundo da música e os dereitos humanos

Fíjate bien (Juanes)
Te han quitado lo que tienes
Te han robado el pan del dia
Te han sacado de tus tierras

Y no parece que termina aqui
Despojado de tu casa
vas sin rumbo a la ciudad
sos el hijo de la nada

sos la vida que se va
Son los niños son los viejos
son las madres somos todos, caminando
Y no te olvides de esto no no no
Fijate bien donde pisas
fijate cuando caminas
no vaya ser que una mina
te desbarate los pies amor

Fijate bien donde pisas
fijate cuando caminas
no vaya ser que una mina
te desbarate los pies...

Ya no se quien es el dueño
de tu vida y de la mia
solo se que hay un cuento
que no parece que termina aqui
Como dicen en los diaros

y como dicen en la tele
y como dicen en la radio
que no parece que termina aqui

son los niños son los viejos
son las madres somos todos, caminando
y no te olvides de esto no no no

Fijate bien donde pisas
fijate cuando caminas
no vaya ser que una mina
te desbarate los pies (amor/por favor/amor)

Por que ellos no van a buscarte
ellos no van a salvarte
ellos no van ellos no van no no
y tu no lo vas a creer

Where is the love (Black eyed peas)
Rosa de la paz (Amaral)
Streets of Philadelphia (Bruce Springsteen)
Black eyes, blue tears (Shania Twain)
I will survive (Gloria Gaynor)
free music

2/12/07

Para la libertad

O día 10 de novembro celebramos que é o DÍA DOS DEREITOS HUMANOS e nos para ese día temos preparadas algunhas cousas que xa veredes...
Pero para ir entrando en cuestión imos ir colgando algunhas frases, poesías, vídeos e o que atopemos que nos fagan pensar nesto tan de moda dos dereitos das persoas, pero recordade que non son unha moda senón un dereito, pero tamén recordade que son de todos, si de TODOS e TODAS, e tamén recorda que a túa liberdade remata onde empeza a dos outros.

Para todos vos esta fermosa poesía de Miguel Hernández e tamén a marabillosa versión que dela fixo, canción-poesía, Joan Manuel Serrat. Non perdas detalle e recorda que son os teus dereitos, debes defendelos, pero tamén defende a aqueles que non os teñen, porque viven sometidos e non os poden disfrutar.

PARA LA LIBERTAD
Para la libertad sangro, lucho, pervivo.
Para la libertad, mis ojos y mis manos,
como un árbol carnal, generoso y cautivo,
doy a los cirujanos.
Para la libertad, siento más corazones
que arenas en mi pecho dan espuma a mis venas;
y entro en los hospitales, y entro en los algodones,
como en las azucenas.
Porque donde unas cuencas vacías amanezcan,
ella pondrá dos piedras de futura mirada,
y hará que nuevos brazos y nuevas piernas crezcan
en la carne talada.
Retoñarán aladas de savia sin otoño,
reliquias de mi cuerpo que pierdo en cada herida;
porque soy como el árbol talado que retoño:
aún tengo la vida.

Miguel Hernández


24/8/07

Agosto musical (VII)

Seguimos de xira polo mes de agosto que como podedes comprobar é xeneroso en eventos musicais...Un día coma hoxe pero de 1948 nace en Lyon (Francia) un músico distinto, que elevou a música eléctrónica a un arte difícil de igualar. Estouvos a falar de Jean Michel Jarre. Ademais de músico destaca polos seus concertos memorables en lugares tan peculiares como a Cidade Prohibida de Pekín, o deserto de Marrocos ....
En 1976 gravou unha pequena obra maestra chamada Oxygene (considerado o álbum máis importante de música electrónica). Foi todo un evento, éxito de ventas en todo o mundo iniciandose unha nova época da música que rompía os mitos de que a música electrónica non era música e que os sintetizadores non eran instrumentos musicais...
A este enorme éxito seguiulle Equinoxe. (1978)
Ademais iniciou a era dos megaconcertos, co seu show na Praza da Concordia en Paris en 1979, reunindo a 1.000.000 de persoas.
Continúa cun novo álbum: Les Chants magnétiques (Campos Magneticos ) (1981)
The Concerts in China (1982)
Musique pour supermarché (Music For Supermarket) (1983, só se produxo unha copia que foi subastada)
Máis tarde chega Zoolook (1984), un dos traballos preferidos dos fanáticos de Jarre no que crea bases e sons musicais con palabras e frases de máis de 30 linguas e dialéctos diferentes.
En 1988 chea Revolutions onde fai un repaso dos cambios e da evolución da humanidade.
En 1990 Jean Michel dedica o seu traballo En attendant Cousteau (esperando a Cousteau) ó biólogo francés Jacques-Yves Cousteau.
En 1993 e inspirado no libro de Stephen Hawking "A historia do tempo" lanza Chronologie, un disco que mostra a evolución na historia do home.
En 1997 Jarre anuncia a continuación do seu traballo máis significativo, Oxygene 7-13, un álbum onde une os vellos sons coas novas tendencias da electrónica.
En 1999 foi o ano onde planifica o seu máis ambicioso proxecto: The 12 Dreams of the Sun, un espectacular show de doce horas para celebrar a chegado do séptimo milenio baixo as pirámides de Exipto. O concerto foi transmitido por internet e gañou varios premios.
No ano 2000 sorprende con Metamorphoses, onde se aproxima máis as correntes electrónicas modernas sen perder a esencia da súa música.
Durante o 2002 preparou un novo disco: Sessions 2000 (2002) e o 7 de setembro realizou un concerto en Aalborg, Dinamarca. Este concerto tivo como tema central a ecoloxía, e gran parte da enerxía precisa para o mesmo foi obtida dos muíños de vento do parque no que se desenrolou o evento.
En 2003 publicou o seu traballo Geometry of love
En 2007 lanzou o seu, ata agora, último disco titulado "Téo & Téa", que conta con 13 temas orientados ó xénero dance.

15/8/07

A raíña do pop (Agosto musical VI)

Tamén un 16 de agosto de 1958 naceu a raíña do pop: Madonna Louise Verónica Ciccone Ritchie, máis coñecida com Madonna, esta é unha cantante, bailarina, productora, actriz, compositora, deseñadora, escritora e, ultimamente diectora de cine estadounidense. Esta muller converteuse en todo un icono artístico de carácter internacional nas últimas dúas décadas. É unha revolucionaria do espectáculo e a creatividade en xeral que se fixo a si mesma marcando unha tendencia moi influínte na música dos últimos 25 anos. Reinventa a súa imaxe unha e outra vez, ademais tamén destaca pola súa ambición, inovación e provocación, tanto nos seus videos musicais como nos seus espectáculos, e tamén destaca polo uso continuo de símbolos políticos, relixiosos e sexuais. Dende os seus inicios en 1983 co lanzamento do seu primeiro álbum "Madonna" hasta su último disco "Confessions on a Dance Floor" adquiriu e segue a manter intactos o seu éxito e fama mundiais pasando por diversas xeracións. Madonna é dende fai anos, a artista feminina máis existosa de todos os tempos, chegando a vender máis de 275 millóns de álbumes en todo o mundo e .... o que lle queda.
Boa mostra desto que vos digo é este video de 1989 no que xa polemizaba e como...

O Rei do rock and roll (Agosto musical V)

Continuando co periplo por este mes e a súa relación con grandes músicos encontrámonos con que o 16 de agosto celébranse 30 anos da morte de Elvis Aaron Presley, que foi e aínda é un icono da música que inspirou a moitos cantantes tanto fora como dentro do xénero rock.
Considerado O Rei do Rock and Roll, tamén protagonizou moitas películas, case todas consagradas as súas cancións. A pesar da súa morte, Elvis sigue vendendo discos e actualmente superou a cifra dos 1000 millóns de discos vendidos.


free music



Con 10 anos compráronlle a súa primeria guitarra e dende neno xa lle apasionaba a música de blues, o gospel, o Doo wop así como a música country e o pop, incluíndo os temas musicais favoritos da súa nai: mariachi e a ópera. Tamén explorou as raíces musicais indias, xa que tiña ascendencia cherokee, polo lado materno.
Ós 19 anos , en 1954, como regalo de cumpreanos para a súa nai, gravou un disco con dous temas nos estudios Sun Records, My Happiness e That's When Your Heartaches Begin. Ata aquí achegouse dúas veces máis para gravar a nivel privado ata que o escoitou o propietario da compañía, Sam Phillips, que foi o seu descubraidor. .
Os seus comenzos:


Moitos consideran que foi o creador do rockabilly, unha fusión do country e do blues.
Co seu primeiro tema para a RCA, Heartbreak Hotel, conseguiu o seu primeiro número !. O seu modo de bailar, cos seus movementos pélvicos, resultou do máis escandoloso nos EEUU da época, pero entusiasmou ós xoves, incluso nalgúns programas foi censurado, de forma que só se enfocaba da cintura para arriba.
Deste xeito rompeu todos os records de ventas, acadando 11 números un seguidos nas lista de sencillos e 4 nos discos de longa duración, ó mesmo tempo que interpretou varias películas (de mediana calidade) cun éxito enorme de taquilla.
Entre 1958 e 1960 estivo ausente dos escenarios para realizar o servicio militar en Bad Nauheim, (Alemania). Pero o seu regreso foi espectacular na TV rompendo todos os records de audiciencia, sendo visto por máis de 40 millóns de persoas. Presley recibiu 125.000 dólares pola súa actuación que durou 10 minutos.
Elvis gravou 75 álbums de estudio dende 1956 ata o ano da súa morte en 1977, entre os que se inclúen 22 bandas sonoras das súas películas, varios recopilatorios e 8 discos en directo. Rodou máis de 30 películas incluíndo varios documentais das súas xiras e concertos.
Nos seus últimos anos, o mito adquire visos de traxedia. A súa saúde deteriórase tras anos de dietas rigurosas e píldoras de todas clases. Para saír ó escenario cíñese apretadísimos corsés que disimulen a súa obesidade, incluso ten que poñer pañais, xa que perde o control dos intestinos. Esta decadencia chegou ó seu fin o 16 de agosto de 1977. Na actualidade está entrerrado en Graceland, lugar que continúa sendo santuario de pregrinación para millóns de amantes do rock and roll de todo o mundo.
Cerca do fin "o Rei" era unha sombra do artista que cautivou ás audiencias e revolucionou a música popular, pero aínda continúa vendendo millóns e millóns de discos e sigue a ser unha fonte de ingresos multimillonaria para os seus albaceas e herdeiros. ¡Todo un negocio do máis rendible 30 anos despois da súa morte!
Eu recordo que chorei o día da súa morte, tiña 12 anos e foraseme un dos meus grandes ídolos, aínda o siguo escoitando con melancolía e cariño, sobre todo as súas baladas... todo un mito, para moitos un icono, para min un remanso de paz nas súas cancións, a súa voz transpórtame e faime sentir ben....
Recordade a súa música







O seu último concerto


11/8/07

O gran Mark Knopfler (Agosto Musical IV)

Mañá 12 de agosto imos felicitar a Mark Knopfler no seu 58 cumpreanos e sinto que o meu comentario non sexa obxectivo, pero para min é imposible falar de Mark Knopfler e do seu grupo Dire Straits, sen emocionarme e sen tomar partido, xa que me encantan, son un dos meus grupos favoritos, que ademais me trasladan a miña época universitaria aló polos anos 80 e por suposto a unha das etapas máis bonitas da miña vida, ou sexa, é imposible ser imparcial, ...aínda así aconséllovos que os escoitedes porque merece a pena... ¡esa voz...! ¡ esa guitarra...! como soan, poñenseme os pelos de punta só con pensalo. INVÍTOVOS A QUE RECORDEDES OU COÑEZADES... A UN DOS GRUPOS MÁIS GRANDES DA MÚSICA MODERNA.
E esta canción de Brothers in arms, é unha marabilla... mírese por onde se mire (advertín que non podo ser obxectiva neste asunto)

Mark Knopfler revolucionou o mundo da música e sobre todo o da guitarra ( a súa gran pasión). Toca a guitarra utilizando os seus dedos en lugar dunha púa (este xeito peculiar e pouco practicado polos grandes guitarristas do rock). A súa forma de tocar é recoñecible por todo o mundo e non é posible copiala. É único. Esas frases eses solos, esos pellizcos que lle da ás cordas O seu son é cristalino, puro, limpo, dotando as súas obras dunha harmonía, cadencia e calidade propias, é como si fose poesía en movemento... .
free music

Mark Knopfler ten unhas 70 guitarras incluíndo:

**Por certo un 10 de agosto de 1907 naceu Clarence Leo Fender que foi un luthier que fundou a compañía de fabricación de instrumentos eléctricos Fender(o Fender Electric Instrument Manufacturing Company), hoxe coñecida como Fender Musical Instruments Corporation, e máis tarde fundou G&L Musical Products (G&L Guitars). As súas guitarras eléctricas, baixos e amplificadores continúan dominado a musica popular máis de medio século despois. Fender e o inventor Les Paul son citados, como as dúas persoas máis influíntes no desenrolo dos intrumentos eléctricos do século XX.

Tradicionalmente admítese que a marca de Paul Gibson foi o máis serio competidos de Fender na fabricación de instrumentos musicais, tratándose, en realidade, de deseños e filosofías da construción de guitarras moi diferentes e con éxito alternante ó longo da historia

8/8/07

Agosto musical (III)

Seguimos co noso particular xeito de recordar grandes cantantes e músicos. Como é difícil escribir sobre todos eles, prefiro que escoitedes algo da súa música, aí van novas cousas que espero vos gusten, porque son grandes, moi grandes, cada un ó seu xeito e da súa maneira, pero son artistas como a copa dun pino, ou máis ben piñeiro... ¡DISFRUTADE, QUE BEN O MERECEDES! E recordade que aínda virán máis cousas, non poderei resitir falar de Elvis e Mark Knopfler, dous dos meus grandes ídolos musicais, dende que os escoitei por primeira vez nos anos 70...¡ Non choveu nin nada!. Eran outros tempos, pero eu sigo disfrutando con eles e con todos estes artistas que nos regalan cousas tan marabillosas como estas...

  • Un 8 de agosto de 1961, nace Dave Evans, máis coñecido como The Edge (integrante do grupo musical U2)

  • Un 9 de agosto nace Whitney Houston, unha das grandes voces da canción mundial, gran interprete de gospel e un regalo para os oídos. É filla de Cissy Houston, prima de Dionne Warwick e ten a Aretha Franklin como madriña, todo un luxo de damas do gospel e soul.

  • Tamén un 9 de agosto, pero de 1971 nace Juan Esteban Aristizabal, máis coñecido como Juanes. Moitas das súas letras falan da problemática social e humanitaria no mundo e sobre todo no seu país Colombia (Fijate Bien, Sueños, ¿Que pasa? ....) Ademais é un abandeirado da loita contra as minas antipersoa e outros artefactos explosivos que atentan contra os dereítos humanos. Así mesmo tamén está vinculado ó programa de loita conta o HIV/VIH Sida en latinoamerica Youth AIDS.

  • CONTINUARÁ...

5/8/07

Agosto musical (II)

Como imos desaparecer ata o luns ou martes (bueno so imos de farra uns días), vouvos a adiantar algúns acontecementos musicais dos que xa falabamos o outro día:
En agosto ocorreu:

  • Un dous de agosto de 1921 morreu un dos máis famosos tenores de todos os tempos ENRICO CARUSO




  • Un 3 de agosto de 1944 naceu NINO BRAVO, que igual que Cecilia morreu nun accidente de tráfico, cando só tiña 28 anos e tamén foi moi chorado en España. Algunhas das súas cancións son auténticos himnos, como este Libre que atopei en You tube, pero tamén outros como Noelia, Te quiero , Un beso y una flor, Mi querida mamá, Esa será mi casa, Voy buscando, Al partir, América ...




  • Un 4 de agosto de 1901 naceu o inigualable e un dos máis grandes trompetistas de jazz de todos os tempos: LOUIS ARMSTRONG, este marabilloso músico, aínda é moi coñecido, ou senón escoita ... ¿soache?. Non só era un gran músico, senón que tiña unha voz, desas que son inesquecibles, ou será que a min gústanme ese desgarro que sae do máis profundo do corazón.


Seguídenos esto só é o aperitivo, a semana vindeira á volta da farra soarán nomes como:

  • Juan Esteban Aristizabal (Juanes)
  • Whitney Houston
  • Enrique Bumburi
  • Mark Knophfler
  • Madona
  • Hilario Camacho
  • Elvis Presley... e máis moito máis

2/8/07

Agosto Musical (I)

Si mirades o calendario de efemérides musicais observaredes que este mes sálese..., nel naceron e morreron algúns dos grandes músicos pops, e tamén conmemórase o 30 aniversario da morte de Elvis "O Rei", e dende aquí imos recordar a música destes mestres.
Hoxe recordamos a Cecilia, que morreu en 1976 un día coma hoxe nun acidente de tráfico. Por favor lede as letras das cancións que vos van enlazadas e xa me contaredes...

Era filla de diplomáticos españois e tivo unha infancia itinerante (Inglaterra, EE.UU., Portugal, Xordania) e unha educación cosmopolita: aprendeu a falar en inglés antes que en español. Cando voltou a España, tras licenciarse en Dereito, decidiu dedicarse a música e a compoñer as súas propias letras, que posúen unha calidade poética e literaria notable, moi por riba do habitual no seu tempo, e que se adscriben a correntes existencialistas e á canción protesta feminista.
En 1972, a multinacional "CBS", hoxe"Sony", contratouna. Unha canción social deste disco "Dama Dama"· foi un existazo
En 1973 apareceu o segundo LP con moitas cancións-recordo ("Cuando yo era pequeña", "Mi ciudad"), prospeccións ó futuro ("Me quedaré soltera", tema forte para a época, e "Si no fuera porque..."), pasado colectivo ("Un millón de sueños", que alude á guerra civil) e un amor existencial e triste característico de Cecilia ("Canción de amor", "Me iré de aquí").
O seu terceiro álbum foi o de maior éxito na súa corta e fulminante carreira. Contén cancións marabillosas como "Un ramito de violetas", "Mi querida España", "
En 1975, Televisión Española decidiu que representara a España no Festival da OTI, e a artista aceptou a regañadentes, posto que non lle gustaban os festivais, a canción que levou foi "Amor de medianoche", composto por ela e Juan Carlos Calderón; o tema, nada festivaleiro, conseguiu o segundo posto.
Un recopilatorio con este título foi o seu último traballo antes de perder a vida.
Como intérprete, unhas veces usou unha voz fráxil de nena pequena e outras unha voz firme e indomesticable. Nos seus versos reflexa unha España gris, que empeza a deixar de ser a España negra e rural do Franquismo.

24/7/07

Un día como hoxe fai 42 anos os Beach boys lanzan California girls

The Beach Boys é un quinteto vocal e instrumental orixinal de Os Ánxeles, California, que popularizou un estilo de pop coñecido por "Surfing" ou "Hot-Rod". Formado en 1961 e o representante do estilo californiano de vida dos anos 60. Formado por tres irmáns Brian (compositor, vocais, baixo, piano), Carl (guitarra, vocais] e Dennis Wilson (batería, vocais), xunto cun primo , Mike Love (vocal) e un veciño, Al Jardine (guitarra, vocaes).
As súas cancións responde a un movemento xuvenil de California dos 60, unha despreocupada forma de vivir que tiña nas praias, os coches, as rapazas e o surf as súas principais sinais de identidade.
Os primeiros éxitos Surfin' USA (1963), Fun, fun, fun (1964) e California girls (1965) falaban sobre unha especie de utopía suburbán adolescente nas praias e arrasaron en todo o país, axudados por arranxos intelixentes e bonitas melodías.
Paul McCartney dixo que foi "Pet Sounds" o álbum que lles inspirou a el e a John Lennon a escribir Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band, que é considerado pola crítica mundial como o mellor album do século, seguido moi perto polo de "Pet Sounds".
Foi este LP dos Beatles, o que sumado ó abuso das drogas, xunto coa obsesión de Brian de facer un álbum maxistral o que o levou a unha crise nerviosa en 1966, saíndo do grupo como membro das tournes e aparecendo en escena Bruce Johnston, quen será sempre chamado o sexto beach boy.
Durante os anos 70, Os Beach Boys mantiveron o seu status de grupo musical de primeira categoría con Brian máis no estudio, compoñendo e producindo, pero menos presente nas xiras. Durante os 70 xurdiu o albun "Sunflower" onde cada membro revelou o seu propio talento, que nos 60 estivera un pouco na sombra. Nesta década Carl se convirteuse nun sólido e distintivo productor e Mike, tomou o lugar de Brian como lider da banda, manténdose como o o foco visual ó ser o representante do grupo nos shows en vivo. Dennis desenrolou o seu propio talento como escritor musical e nos shows seguía sendo o máis carismático do grupo.