Día da paz no Insti
No Instituto imos celebrar a Paz.
- Hoxe luns imos colocar por toda a entrada textos de paz, son os mesmos que recompilamos neste issu.
- O martes sacamos da biblioteca pelis e libros que falan de guerra e paz e que foron seleccionados polo alumnado.
- O mércores no segundo recreo teremos un acto de paz, onde alumnos e alumnas do centro van recitar poemas e interpretar algunhas pezas musicais.
- Tamén o mércores proxectaremos dúas películas: Persépolis para primeiro e segundo da ESO e Camino a Guantánamo para terceiro e cuarto.
Que non falte a PAZ
Nesta víspera do día da paz, só presentarvos este video impresionante de youtube para reflexionar sobre o terrible da guerra. É temendo e demoledor.
PAZ, PAZ, PAZ...... PAZ que no falte e que sexamos capaces de facer PAZ.
Recordando Auschwitz
Neste lugar fixéronse investigacións con humanos que non se farían nin con animais, morreron miles e miles de xudeus, xitanos... Foi, igual que no resto de campos de concentracións nazis, un lugar para o exterminio dunha raza, ata o punto que incluso, necesitando as tropas que estaban destacadas nestes lugares para o combate, pois se estaba perdendo a guerra, seguiron coas súas prácticas e co obxectivo fixo de matar o maior número de xudeus posible. Aproveitaron ata o último minuto, incluso antes de fuxir, cando as tropas soviéticas estaban ás portas do campo de concentración, fixeron "a comida" envelenada, co fin de que os pobres famentos fosen a comer de por suposto morreran... toda unha maquinaria de matar.
Sí, es algo personal
A maravillosa Olga que está á fronte da biblioteca do CEIP Milladoiro de Malpica fíxonos chegar unha noticia publicada no país que di que SI, QUE É ALGO PERSOAL, e eu estou totalmente de acordo co que di esta noticia publicada en EL PAÍS, así que non deixedes de lela. SUPER INTERESANTE.EU TAMÉN A FALO PORQUE SI
eu fáloa porque si, porque me gosta
e quero estar cos meus, coa xente miña,
perto dos homes bos que sufren longo
unha historia contada noutra lingua."
Celso Emilio Ferreiro.
Discriminación positiva a favor dos homes
En 2003 en Suecia, e ante a maioritaria porcentaxe de mulleres universitarias, un 60%, o governo sueco implantou o sistema de cotas que privilexiaba aos homes no acceso á universidade fronte ás mulleres.MAL, MOI MAL: Os resultados foron tan catastróficos agora teñen que dar marcha atrás.
Conta o diario Stockholm News que agora, poucos anos despois o Goberno sueco ten que suprimir as devanditas cotas por xénero para acceder á universidade.
O conflito xurdiu naquelas titulacións cunha maior demanda nas que o número de aspirantes con altas cualificacións é superior ás prazas ofertadas: Veterinaria, Odontoloxía, Medicina ou Psicoloxía. Ademais, ao ser sensiblemente superior o número de mulleres con boas notas que o de homes, a distorsión ocasionada polas cotas agravouse sensiblemente.
Informándonos sobre a rede
Esta noticia de hoxe ven moi a conto co que Oki acaba de publicar no post anterior, xa que todos e todas sabedes a preocupación que dende a biblioteca, temos sobre internet..., bueno, non só preocupación senón tamén interese.... Consideramos que os nosos alumnas e alumnos non poden saír do sistema educativo sen unha ampla información de como manexarse en internet (sobre todo dende o punto de vista da busca de información), para eso tratamos de formalos (ou dar pautas de como moverse a través deste mundo fascinante e complexo).
- Vanse facer para os cursos de 1º e 2º da ESO e tamén para os de 3º e 4º.
- O relator vai ser o compañeiro do CEFORE : José Mª AGUILERA CARRASCO
NAVEGANDO POR AUGAS TURBULENTAS
Título: Navegando por aguas turbulentas. Chats e internet.
Autores: De Carlos Puerto e Miguel A. Pérez Laguna.
Editorial: Ediciones SM
es informáticos dos últimos anos son de tal importancia e calado que non é posible para unha gran parte da humanidade concebir a vida diaria sen unha conexión a internet.Esto significa que, cando menos, debemos reflexionar sobre o uso do mesmo pola xente nova.
Hai estatísticas abrumadoras: 38% dos adolescentes en internet se conectan a páxinas violentas, 44% foron acosados sexualmente de maneira virtual, 54% non coñece as mínimas normas de seguridade...
A adolescencia é precisamente curiosidade, insensatede, aventura, descubrimento...
¿Que perigros hai nos chats? ¿Como saber se alguén mente nun chat? ¿Pode alguén facer dano a través dun chat? ¿O chat pode causar adición?
Este libro aborda a problemática da comunicación polos chats para que cada un saque as súas propias conclusións e coñeza os riscos e perigros que poden xurdir neste tipo de relacións a través da rede.
Antimanual de filosofía
TÍTULO: Antimanual de filosofía
AUTOR:Michael Onfray.
EDITORIAL: Edaf
"La construcción del juicio supone orden y método, además de un maestro"
"La mala conciencia asociada a un sentimiento agudo de culpabilidad produce en sus víctimas efectos devastadores. (...)la fuerte tendencia adolescente al suicidio procede de esta lógica: una presión social importante (momentánea pero vivida como interminable), la imposibilidad de hacerse un lugar en un mundo violento, brutal, el peso de las expectativas sociales, familiares, parentales, escolares, todo eso mina el temperamento y el carácter. (...) Uno se desprecia, ataca su cuerpo sobrecargándolo de comida o privándolo de alimento, oscila entre bulimia neurótica y anorexia mental. Obesidad y delgadez excesiva expresan la incapacidad de un ser para encontrar su justo peso, su justo lugar en el mundo. La conciencia yerra entre los imperativos que llueven de todas partes, la culpabilidad trabaja el alma y las ideas negras invaden lo cotidiano".
"El lenguaje y la razón mantienen una relación íntima pra producir significación. Por un lado el lenguaje crea sentido, por el otro, el sentido genera lenguaje"
Por suposto este e outros libros de filosofía están na nosa biblioteca
Galego: a lingua inútil
Se equivoca usted, señor titular del juzgado número 6 de Alcorcón, al proclamar la carencia de "utilidad pública" del idioma gallego. En una caricatura de Castelao, un campesino dice: "Deus nos libre da Xustiza!". Quizás estaba pensando en usted, señor juez. Fíjese que útiles y previsoras son las lenguas "subalternas".
Fíjese si son previsoras que en los cuentos gallegos de Álvaro Cunqueiro hay personajes que como último deseo piden que en el ataúd, además de la Biblia, le metan el Código Civil por si tienen que pleitear en la otra vida. A la vista de como reculan los tiempos, me adelanto a pedir para el postrer viaje un ejemplar de
la Declaración Universal de los Derechos Humanos, además de la Constitución española (subrayado el artículo 3º, apartado 2) por si el barquero Caronte se pone pesado, dispensando, y me niega la "utilidad pública del gallego" en el Más Allá, siguiendo la doctrina de su señoría.
Inútiles, inútiles no le somos, señor juez. Hay muchas personas que nos comunicamos normalmente en gallego y no nos consideramos del todo inútiles. Como ocurre incluso en la judicatura, unos somos menos útiles que otros, hacemos lo que podemos, pero respetamos. Eso si, tenemos una educación mínima del respeto. Nuestros padres nos acunaron, nos criaron y nos contaron cuentos en gallego para espantar el miedo. Y no eran unos inútiles, créame. Gracias a ellos, no le tengo miedo, señor juez.
No voy a hablarle ahora de Alfonso X el Sabio, ni de Rosalía de Castro, ni del tronco común galaico-portugués, patrimonio lingüístico que nos permite comunicarnos con millones de personas en el mundo, desde Brasil al Timor Oriental. Como además tenemos la suerte de compartir el castellano, vea usted, señor juez, que no vamos tan mal pertrechados, siempre, claro, que a los niños no les amputen la lengua "inútil". Creo que lo que procede en este momento es ir al argumento protoecológico enunciado por Julio Camba. Según demostró en un irónico artículo, el gallego es un idioma muy apto para hablar no sólo entre las personas sino también con todo tipo de animales. ¡Fíjese usted si será útil!


