Galego: a lingua inútil
Se equivoca usted, señor titular del juzgado número 6 de Alcorcón, al proclamar la carencia de "utilidad pública" del idioma gallego. En una caricatura de Castelao, un campesino dice: "Deus nos libre da Xustiza!". Quizás estaba pensando en usted, señor juez. Fíjese que útiles y previsoras son las lenguas "subalternas".
Fíjese si son previsoras que en los cuentos gallegos de Álvaro Cunqueiro hay personajes que como último deseo piden que en el ataúd, además de la Biblia, le metan el Código Civil por si tienen que pleitear en la otra vida. A la vista de como reculan los tiempos, me adelanto a pedir para el postrer viaje un ejemplar de
la Declaración Universal de los Derechos Humanos, además de la Constitución española (subrayado el artículo 3º, apartado 2) por si el barquero Caronte se pone pesado, dispensando, y me niega la "utilidad pública del gallego" en el Más Allá, siguiendo la doctrina de su señoría.
Inútiles, inútiles no le somos, señor juez. Hay muchas personas que nos comunicamos normalmente en gallego y no nos consideramos del todo inútiles. Como ocurre incluso en la judicatura, unos somos menos útiles que otros, hacemos lo que podemos, pero respetamos. Eso si, tenemos una educación mínima del respeto. Nuestros padres nos acunaron, nos criaron y nos contaron cuentos en gallego para espantar el miedo. Y no eran unos inútiles, créame. Gracias a ellos, no le tengo miedo, señor juez.
No voy a hablarle ahora de Alfonso X el Sabio, ni de Rosalía de Castro, ni del tronco común galaico-portugués, patrimonio lingüístico que nos permite comunicarnos con millones de personas en el mundo, desde Brasil al Timor Oriental. Como además tenemos la suerte de compartir el castellano, vea usted, señor juez, que no vamos tan mal pertrechados, siempre, claro, que a los niños no les amputen la lengua "inútil". Creo que lo que procede en este momento es ir al argumento protoecológico enunciado por Julio Camba. Según demostró en un irónico artículo, el gallego es un idioma muy apto para hablar no sólo entre las personas sino también con todo tipo de animales. ¡Fíjese usted si será útil!
O VAGÓN DAS MULLERES
Titulo: El vagón de las mujeres
Autora: Anita Nair
Editorial: Alfaguara
En Biblioarzúa.
Coincidindo co Blog Trafegando Ronseis propóñovos outro libro para este mes de mulleres, sobre mulleres e para mulleres... e homes.
Ata 1998 en Banglalore (India) existía unha taquilla especial para minusválidos, anciáns e mulleres e na maior parte dos trenes nocturnos había tamén un vagón especial para mulleres...
Nun deses compartimentos coinciden 6 mulleres entre a que se creará un ambiente de camaradería e intimidade especial. Asi, cada unha delas confesará ás outras a súa propia historia.
E esas mulleres comúns, como poidamos selo calquera, permiten que unhas estrañas entren na intimidade das súas duras, sorprendentes e ás veces terribles experiencias que son as súas vidas.
25 DE NOVEMBRO
Pois coma sempre neste día as bibliotecas escolares fixeron grandes cousas para non esquecer esta lacra social e nós unímonos a esta conmemoración cun marabilloso traballo de dúas amigas das bibliotecas e tamén persoais ás que adoro. Falo das presentación feitas por Loly Lago do IES de Fene e por Charo Sánchez do IES Sanchez Cantón de Pontevedra. E tamén dende o blog amigo de Trafegando Ronseis, outra marabillosa presentación que da que pensar. Noraboa polo voso traballo sempre sensible e magnífico e GRAZAS POR TODO.
Día Internacional contra a Violencia de Xénero 2009 from trafegandoronseis on Vimeo.
Desaparecerán os libros de texto?
texto tradicionales, encargados a uno o varios autores, inmodificables por definición, inmutables hasta la siguiente reedición, caros por cuanto su confección, corrección, edición, producción y distribución requerían de verdaderos ejércitos de profesionales, los libros de texto de código abierto son obras en evolución constante, modificables y editables a voluntad, baratos por cuanto no comportan producción industrial alguna, sencillamente distribuibles mediante descarga electrónica. EL ABANICO DE SEDA
rodean sen poder elas mesmas decidir o seu propio destino é igualmente verdade...Na China, cultura prodixiosa, chea de avances técnicos e cuna de cerebros portentosos, estaba vixente hasta fai ben pouco a "tradición" do vendado dos pes nas nenas pequenas. Vendado cuio fin último era lograr uns pes perfectos, chamados "lotos dourados" de arredor de 7 cm. Para elo o talón debía ser redondo e blando e todo o peso do corpo recaería sobre o
dedo gordo. Era necesario, tamén, que os dedos rompesen ata chegar a tocar ese talón... todo un ritual cheo dunha dor que a min me resulta inimaxinable para conseguir finalmente a recompensa da FELICIDADE (no matrimonio, por suposto...¡¡¡ !!!!!) E todo facíase a edades entre os 4 e os 8 anos duranro este proceso arredor de 2 anos...Facebool. Coñécelo?
¿Quen non oiu falar de Facebook?, ¿Quen non ten unha conta, un amigo,ou .... en Facebook?. Si hasta as radios e televisións están enganchados ás redes sociais en Facebook, pero tal vez deberiamos saber algo máis...
....
O SEGREDO DE SOFONISBA
Neste mes de novembro que En Biblioarzua dedicamos ás mulleres, vouvos falar desta grande descoñecida da que acabo de ler unha novela de 
Lorenzo de’ Medici (Qué nome tan especial, non?)
Penso que estamos ante unha novela histórica que en medio dunha trama inventada que permite achegarnos a unha das máis grandes retratistas do renacemento: Sofonisba Anguissola, que o propio Rubens (este si que coñecido por todos, pero este era home...) asegurou que creou un debuxo inédito que antes ninguén atreveuse a abordar, sabendo plasmar nos seus cadros innovación e profesionalidade como ningún artista masculino, sendo a primeira vez na historia que o talento pictórico era atribuído a unha persoa do sexo feminino cunha vontade tenaz, capaz de reivindicar unha inconcibible e inaudita igualdade de dereitos entre homes e mulleres.
Podedes ir ao blog de Iniciarte que ten unha entrada moi interesante sobre esta pintora
Fume
Título: Fume
Autor: Antón Fortes
Ilustracións:Joanna Concejo
Editorial: OQO
COIDADO COAS IMÁXENES EN INTERNET
Cólgovolo como unha chamada para que reflexionemos todos, porque sexa como sexa dende o momento que subimos unha foto a internet queda fóra do noso control.
Xornadas de Bibliotecas Escolares en Galicia
Os pasados 23 e 24 de Outubro tivemos unha nova reunión en Santiago ó redor das Bibliotecas Escolares: celebramos (e digo ben, celebramos) as Xornadas de Bibliotecas Escolares que nos veñen acompañando dende fai uns anos por estas datas, tanto en forma de encontros como de xornadas.Este ano o lema foi "Novas lecturas, novos lectores".
E ata aquí chega a miña crónica porque a reporteira oficial Loly Lago da Biblioteca O Segrel do Penedo, ven de facer unha entrada no seu blog tan estupenda que como non se pode mellorar,... o que hai que facer e lela con calma porque e boísima e eu subscribo todo todo o que ela di.
Un recordo moi especial á Asesoría de Bibliotecas escolares de Galicia, que sempre están a altura, eu diría que andan máis aló das nubes..... Cristina e Pilar moitas grazas unha vez máis.
