A ESTRAÑA QUE HAI EN TI
Este finde vin a última película de Jodie Foster. Non sei se é porque non estaba moi preparada para ela pero pareceume unha película brutal. Tiña ganas de vela porque Jodie gústame como actriz, e aqui tamén fai unha boísima interpretación.
Agardaba unha película de importante tensión psicolóxica... Tamén hai algo diso, pero eu xa estaba trastornada polas imaxes do principio: cheas de violencia, tremendas, arrepiantes...
Mantente todo o filme en tensión agardando un final que non pode ser feliz,... e sénteste un tanto defraudada porque convertérono nun final adulterado, supoño que para compensar o resto da violencia que destila toda a hora anterior.
Acabas cun certo desacougo porque queda patente que a vida pode escacharse en mil anacos nun só instante, nun absurdo, nun pequeno acto cotiá.
E descóbreste que non es a que crías ser, que hai moitas persoas dentro de ti... Mesmo algunhas tan estrañas que nunca serías quen de recoñecelas por ti mesma...

Agardaba unha película de importante tensión psicolóxica... Tamén hai algo diso, pero eu xa estaba trastornada polas imaxes do principio: cheas de violencia, tremendas, arrepiantes...
Mantente todo o filme en tensión agardando un final que non pode ser feliz,... e sénteste un tanto defraudada porque convertérono nun final adulterado, supoño que para compensar o resto da violencia que destila toda a hora anterior.
Acabas cun certo desacougo porque queda patente que a vida pode escacharse en mil anacos nun só instante, nun absurdo, nun pequeno acto cotiá.
E descóbreste que non es a que crías ser, que hai moitas persoas dentro de ti... Mesmo algunhas tan estrañas que nunca serías quen de recoñecelas por ti mesma...


No hay comentarios:
Publicar un comentario