Reflexións para os docentes....

Sen palabras.... ¿estamos preparados?

Unha reflexión sobre a ensinaza da literatura na ESO e Bacharelato

En elpaís. com de onte aparece un artigo de Rosa Montero que non ten desperdicio: "Cómo convertir el "Quijote" en un ladrillo.

Neste artigo plantéxanse cousas tan interesantes como:

" ...el gremio de las letras, y todo el tiempo repetimos obsesivamente la misma canción: tenemos que fomentar el gusto por los libros, debemos inculcar el amor a la literatura en las nuevas generaciones, hay que hacer más lectores. Objetivos que comparto, desde luego, y que me parecen de perlas. El problema es que no sé cómo se compaginan todos esos propósitos tan buenos con los planes de estudio vigentes, que parecen diseñados maquiavélicamente para crear aborrecimiento hacia la lectura".

"Siempre me ha parecido una barbaridad obligar a los adolescentes a leer el Quijote. Y no sólo eso: la enseñanza de la literatura en la educación secundaria española es un completo disparate. Por ejemplo, en 3º de la ESO (catorce años) tienen que estudiar el periodo comprendido entre la Edad Media y el siglo XVIII. Chavales que no han leído jamás una novela por propio placer y que no han descubierto todavía que entre las páginas de un libro cabe el Universo, tienen que tragarse por narices el Mio Cid, que no sé si ustedes lo recuerdan o lo han leído, pero que desde luego es considerablemente espeso. “Con el agravante de que los programas de Historia y de Literatura no están coordinados, de manera que se les habla de épocas que ni siquiera han estudiado antes, lo que genera situaciones entre absurdas y grotescas”, dice Fernando López, un joven dramaturgo y narrador".

“Aunque sólo llevo cuatro años dando clase, ya ha venido algún padre indignado a preguntarme por qué su hijo pierde el tiempo leyendo cuando debería estar estudiando”, dice Fernando.

Luego entramos en el Bachillerato y la cosa sigue empeorando. Porque ahí, a los 17 y 18 años, es cuando se tienen que meter entre pecho y espalda el Quijote y La Celestina, dos textos verdaderamente maravillosos pero dificilísimos de digerir a esa edad. Los clásicos son una estación de llegada, no de partida. Hace falta haber leído y haber vivido bastante para poder gozarlos. La obligatoriedad de estas lecturas sólo convierte esas joyas en un muermo espantable, en un plúmbeo recuerdo que será una losa para toda la vida.

Un pouco de humor educativo?

Non sabería eu dicir cal é o problema do ensino..., pero seguro que entre estas dúas viñetas comparativas algo de razón hai.....

Reflexionando sobre as TICs na educación

Antes que nada benvidos de novo despois do parón estival que ben merecido o tiñamos (ou eso opinamos nós).
Xa de volta e por casualidades da vida levo un día onde todo me leva as TICs.... ¿será por que me interesa moito este tema?
Primeiro estiven boa parte da tarde falando con Inés do CEIP de Sigüeiro de colaborar en proxectos de busca de información a través da rede para aplicacións na aula
Logo e iniciando o percorrido, de novo polos blogs dos centros educativos de Galicia, atopeime cun interesante post no blog Arquivos do Trasno da biblioteca do IES Rafael Dieste....Neste blog atopei unha presentación estupenda de José Ramón Olalla Celma sobre TICs e decidín traervos esta presentación sacando algunhas reflexións que me parecen fundamentais para que os docentes reflexionemos con calma... pero sen pausa .... Ademais a presentación nos regala un decálogo final que non deberiades de perder.... ASÍ QUE XA SABEDES....

"Tenemos internet, pizarras digitales, video proyectores y ordenadores.... PERO, el cambio no está en los medios, que por si mismos, no van a cambiar nada, somos nosotr@s los que hacemos que la escuela cambie"

"La inundación informativa conlleva la pérdida de importancia de los contenidos ante el pensamiento crítico, las técnicas de comunicación, el proceso cognitivo, el pensamiento secuencial, la resolución de problemas.... Es tan fundamental la capacidad para buscar información y evaluarla como la capacidad de conocerla"

"Los maestros y los alumnos están en internet, las escuelas tienen internet, pero el sistema escolar no está en internet. El sistema educativo, en términos de procesamiento de contenidos, de estructura pedagógica, de gestión de las escuelas, está estruturado en una forma que para introducir ese cambio tecnológico y social a la vez, hay que cambiar la organización de la escuela y los curriculos, hay que sacar internet del aula de informática (además cerrada con llave) y ponerla en los curriculos de todas las materias. Hay que cambiar la pedagogía. Porque no es que los maestros con internet tengan miedo de perder el poder, es que no saben como enseñar con internet, nadie se lo ha explicado". (Manuel Castells, catedrático de la UOC)

CAMBIOS EN LA DOCENCIA

View more presentations or Upload your own.

Emilio Calatayud e os menores

Non vos perdades as reflexións de Emilio Calatayud (xuíz de menores en Granada) que destacou sempre polas súas sentencias, son para facer pensar... No segundo dos videos hai unhas reflexións que son dignas de escoitar respecto ós centros escolares.

Reflexionando sobre a educación

Hoxe visitando o blog de ANB, atopei este vídeo que me fixo pensar moi seriamente na importancia de chegar ós rapaces e rapazas ós que pretendemos educar e ensinar. Unha reflexión moi acertada, sobre os novos tempos e a educación, eu creo que é importante que os educadores non perdamos este tren.

Autismo e o valor do amor dun avó

Sabes que é o autismo? Pois é certo que case non sabemos nada desta desorde do desenvolvemento do cerebro que comeza nos nenos antes dos tres anos de idade e que deteriora a súa comunicación e interacción social causando un comportamento restrinxido e repetitivo.

As persoas con trastornos de espectro autista mostran distintos tipos de síntomas: interacción social limitada, problemas coa comunicación verbal e non verbal...

As características do autismo polo xeral aparecen durante os primeiros tres anos da nenez e continúan ao longo de toda a vida. Aínda que non existe unha "cura", o coidado apropiado pode promover un desenvolvemento relativamente normal. As persoas con autismo teñen unha esperanza de vida normal.

Esta finde estivo en Santiago John LeSieur, un canadiense que inventou o Zac-Browser, un navegador pensando en Zackary, o seu neto, un neno que presenta un autismo moi severo, (nas súas propias palabras), que tras asistir ao cole puxéronlle diante dun ordenador que o único que provocaba nel era agresividade ao non poder controlalo. Desa primeira versión John LeSieur atopou que o tranquilizaba e que podía acadar o resultado que buscaba.Hoxe hai unha segunda versión en marcha que ¡¡¡¡¡¡¡alucinade!!!!!!! é gratuíta: É PARA TODO O MUNDO, e eu descubrín que non é algo exclusivo para estes nenos, senon que calquera pode ver que é válida para todos os nenos do mundo. Grazas á colaboración de Iago Seara témola en castelán, e dentro dunhas poucas semanas contaremos cunha nova e revolucionaria versión para que cada un poida diseñar os contidos máis adecuados para o seu particular emprego.

Dende aquí invítovos a coñecer un pouco a estas persoas tan descoñecidas para todos e dar as grazas a John LeSieur, Iago Seara, Inés Casal, (que ten un blog precioso cheo de tenrura), a TADEGA e Aumentativa (cunha chea de propostas para educadores/as emoita máis xente) e a Autismo Galicia, da man de Rosa Cela, cordinadora da plataforma tecnolóxica galega, por acercarnos a eles e polo traballo tan estupendo y tan incrible que estan levando a cabo dunha maneira desisnteresada e demostrando que neste mundo onde parece que o único que o move son son cartos aínda existe xente marabillosa que saben ter os pes na terra. E sobre todo dende Arzúa: parabéns John LeSieur!!!

A SÍNDROME DE DOWN: INDEPENDENCIA

De xoves a domingo tivo lugar en Santiago o II Congreso Galego Síndrome de Down. Falouse da nova lei da dependencia que consolida un dereito subxectivo e das expectativas que hai en torno a ela.
Pensemos que as persoas con síndrome de Down deben loitar moito máis que os demais por acadar un traballo, pola súa independencia, polo sexo, polo dereito a unha educación non discriminatoria (escoitamos o que lle pasou a unha nai galega coa súa filla nun colexio e da vergonza), por unha boa vellez …
Que pensades vos de... ?
Son persoas discapacitadas? Non é toda a verdade, porque todos somos capaces en maior ou menor medida. E a loita é por poder engadir: capaces coma todos.
Son persoas enfermas? NON. A síndrome de Down non é unha enfermidade, “iso sería como dicir que a miña nai sofre por ser muller” (esta é unha frase dun rapaz coa síndrome de Down, e eu atrévome a engadir que é bastante exacto, mesmo se facemos nunha dobre lectura).
Son persoas dependentes? Pois si, pero non o somos todos tamén dalgunha maneira?: económicamente, na saúde, e que non depende de alguén que lle ame e a quen amar para poder ser feliz?
Eu me/vos interpelo: Que sabemos da síndrome de Down? Pensamos neses rapaces/as como un alumno/a máis, coas súas diferenzas, COMO TODOS, coas súas dificultades de aprendizaxe e de axuda, COMO TODOS, en definitiva coas súas capacidades: COMO TODOS?.
Debemos estar aí para prestarlles o apoio adecuado ás súas necesidades, porque eles queren ser un máis, tamén coas súas diferenzas: exactamente igual que o queremos TODOS.
Que sabemos nós da síndrome de Down?

III Encontros Edublogs

Os días 3, 4 e 5 de xullo en Santiago organizouse un gran acontecemento, o terceiro encontro de edublogs da man de Aula Blog, un referente na rede e agora que algúns deles os coñecemos en persoa, un referente en todos os sentidos... Pois iamos para aprender e o logramos, pero pasámolo tan ben, que case non me din conta da cantidade de cousas que trouxen na miña cabeza, que fácil é aprender con xente fantástica e ademais de forma tan agradable.

Moitas cousas fantásticas:
A Charla inicial por videoconferencia coa profesora da universidade Carlos III Tíscar Lara. Os comentarios sobre a publicidade alucinantes....

Encantáronme as ponencias en especial a de "Internet intramuros", unha experiencia contada por Pilar Mingote e Berta García, alucinante, recoméndovos que miredes o seu blog e que deixedes comentarios... CHICAS 10
Outra experiencia fantástica a de Juan Tadega, sobre a accesibilidade dos blogs, unha ponecia para a reflexión, eu nin me dera conta de nada do que nos estivo a contar, as veces non é cuestión de querer ou non querer, é só cuestión de descoñecemento total e absoluto das cousas,... pero unha vez que se sabe hai que procurar conseguir que todos e todas teñamos as mesmas oportunidades...
Por suposto o listón quedou moi alto coa intervención de Loly Lago e a colaboración imprescindible entre bibliotecas e web social....
Pero tamén estiveron xenial as charlas, a espontaneidade, as risas, a guitarra de Isidro, a voz de Olga, a tranquilidade de Lourdes, o bo facer de Lucía, o baile de Ana, a charla impresionante de Jon Bustillo (¡que pasada de ponencia!), a gracia de Charo, as experiencias en moodle de Victor.... Uf tantos nomes e tantas caras.... o ano que ven espero continuar este encontro en Getxo
Esto é algo que non se sabe o que engancha ata que te metes no asunto, coa salvedade de que non é nocivo para saúde, bueno as veces si porque con tanto blog as noites fanse un pouco pequenas, pero .............. Sarna con gusto non pica..............

Mira as fotos do encontro e outros anteriores Ayerbe e Roa

Feliz verán

Dous días de traballo fantástico en Sanxenxo

O xoves 3 e o venres 4 de abril celebramos os encontros do PLAMBE (Plan de mellora de bibliotecas escolares), onde coma sempre a organización foi perfecta, os poñentes fantásticos, o descubrimento de Laura Borràs Castanyer impactante e alucinante, pero sobre foron as vivencias compartidas, as risas con Antón e a inxección de subidón que unha se trae consigo o mellor de todo.

Tamén houbo recordos e lembranzas dos amigos que noutrora estaban e estes días non nos acompañaron, e que todos ou case todos tivemos en mente durante estes días, e tamén a aqueles que están con nós nos equipos de biblioteca e que non puideron estar alí, e tamén a algún que outro, que debería ver o ambiente, as gañas de traballar, a importancia das bibliotecas, a necesidade dunha nova forma de ensinar, etc..., é dicir que deberían estar alí para tomar boa nota e apuntar ...

Traemos ideas, gañas, ilusión que esperamos sirvan para mellorar a nosa biblioteca, ou polo menos para intentalo.

Grazas os/as que o fixeron posible e un recordo moi especial para o noso Fernando, que sempre está presente, pero cando hai un evento destes no que as bibliotecas están tan presentes, aínda o recordamos máis.

"Ánimos en forma de poesía"

Permítideme hoxe, que en vez de pensar en vos alumnos e alumnas do instituto, pense nos profesores e nos pais e que dende aquí lles enviemos neste inicio de curso, moitísimos "ÁNIMOS en forma de poesía" nesta tarefa complexa, pero tamén marabillosa, de educar. Esta fermosísima poesía é de Gabriel Celaya (1911-1991) o famoso poeta, nado en Hernani (Guipuzcoa).

EDUCAR

Educar es lo mismo
que poner motor a una barca…
hay que medir, pesar, equilibrar…
… y poner todo en marcha.

Para eso,
uno tiene que llevar en el alma
un poco de marino…
un poco de pirata…
un poco de poeta…
y un kilo y medio de paciencia
concentrada.

Pero es consolador soñar
mientras uno trabaja,
que ese barco, ese niño
irá muy lejos por el agua.
Soñar que ese navío
llevará nuestra carga de palabras
hacia puertos distantes,
hacia islas lejanas.

Soñar que cuando un día
esté durmiendo nuestra propia barca,
en barcos nuevos seguirá
nuestra bandera
enarbolada.

Recomendación moi recomendada

Pretendemos iniciar dende a biblio unha nova seción especialmente para educadores e pais/nais, pois é un tema que temos un pouco abandonado e pensamos, que aínda que o noso fin primordial é a educación dos alumnos/as, tamén e verdade que é preciso que toda a sociedade colabore na tarefa (educa a tribu), e nos non podemos esquecer que a colaboración cos pais/nais é fundamental para o noso traballo. Moitas das cousas escritas xa se saben, pero é preciso reflexionar con tranquilidade e seriedade sobre elas.

Esta seción pretende aportar libros, DVS, páxinas web e calquera outro medio que chegue ata nos. A seción ímola iniciar cun deses libros absolutamente recomendable para os pais/nais con fillos en calquera idade. Por experiencia, vos digo que é un libro que che fai pensar, que subraias seguido , que volves atrás e relees, que tes sempre a man, pois é moi claro e sobre todo fala do eixe central do problema de moitos dos nosos adolescentes e xoves. É dicir unha recomendación moi, pero que moi recomendada.

TÍTULO: “El pequeño dictador”. Cuando los padres son las víctimas. Del niño consentido al adolescente agresivo.
AUTOR: Javier Urra
EDITORIAL: La esfera de los libros

Indicamos algúns enlaces onde podedes encontrar máis información

Capítulo I do libro

Entrevista con Javier Urra

Entrevista en "El Mundo"

Chat con Javier Urra

Videochat

O autor deste libro, foi o primeiro defensor do menor en España e actualmente é psicólogo na Fiscalía de Menores de Madrid. Hai un montón de frases que se poden entresacar das súas páxinas como: "Los niños deben valorar las cosas, aprender a esperar, as soñar, a desear lo que quieren, a esforzarse por conseguilo y ... a no frustarse cuando no lo pueden obtener. De otro modo empiezan por no darle valor a las cosas y terminan por no darle valor a las personas".

Sabemos que algunha nai nos lee, así que ...¡Ánimo pais/nais, tamén contamos convosco para axudarnos a mellorar!