13/12/08
12/12/08
Lembranzas dunha amistad
Practivamente non o coñeciamos,pero as veces que estibemos con él, fixonos rir como nadie,sempre estaba alegre a pesar da sua enfermedad.
As veces que saímos con el de marcha foron incribles,ainda non o podemos creer que xa non este.
Sempre o imos recordar como unha persoa alegre,e o pouco tempo que pasamos xuntos,foron momentos moi bos.
SEMPRE TE RECORDAREMOS....!
Os teus compañeiros de 1ª de BACH.
As veces que saímos con el de marcha foron incribles,ainda non o podemos creer que xa non este.
Sempre o imos recordar como unha persoa alegre,e o pouco tempo que pasamos xuntos,foron momentos moi bos.
SEMPRE TE RECORDAREMOS....!
Os teus compañeiros de 1ª de BACH.
Ó noso compañeiro Andrés (CHOLO)
O venres nos entregarán as notas a to@s menos ó noso compañeiro Cholo.
Xa no está con nós.
Pero sempre o recordaremos por cómo era.
Conocímolo pouco,pero era un chaval estupendo.
Todos, ou casi todos coñecíamos o seu problema, pero creo que ninguén,se esperaba esto. O instituto en poucos minutos quedou invadido pola tristeza e polo seu baleiro.
Ímolo botar en falta porque facía moita compaña,e aínda que sabía da súa enfermidade, sempre estaba contento e feliz. Sempre se abría a todo,escoitabate,e entendíate.
O teu lugar nunca o ocupará ninguén, xa que non creo que coñezamos a ninguén coma ti.
Imos estrañar todos aqueles sorrisos que nos facías sentir nada mais verte.
Sempre nos gastaba bromas, piropeaba, causábanos moita simpatía. Nunca chegamos a coñecelo moito,pero sempre o levaremos no corazón pola boa persoa que era.
Os seus compañeiros de 3ª ESO
Xa no está con nós.
Pero sempre o recordaremos por cómo era.
Conocímolo pouco,pero era un chaval estupendo.
Todos, ou casi todos coñecíamos o seu problema, pero creo que ninguén,se esperaba esto. O instituto en poucos minutos quedou invadido pola tristeza e polo seu baleiro.
Ímolo botar en falta porque facía moita compaña,e aínda que sabía da súa enfermidade, sempre estaba contento e feliz. Sempre se abría a todo,escoitabate,e entendíate.
O teu lugar nunca o ocupará ninguén, xa que non creo que coñezamos a ninguén coma ti.
Imos estrañar todos aqueles sorrisos que nos facías sentir nada mais verte.
Sempre nos gastaba bromas, piropeaba, causábanos moita simpatía. Nunca chegamos a coñecelo moito,pero sempre o levaremos no corazón pola boa persoa que era.
Os seus compañeiros de 3ª ESO
11/12/08
9/12/08
Dereitos humanos e relixión
A Declaración Universal de Dereitos Humanos de 1948 establece nos seus artigos 18, 26.2 e 26.3 o seguinte: "Toda persoa ten dereito á liberdade de pensamento, de conciencia e de relixión; este dereito inclúe a liberdade de cambiar de relixión ou de crenza, así como a liberdade de manisfestar a súa relixión ou crenza, individual ou colectivamente, tanto en público como en privado, mediantae o ensino, práctica, culto e a observación".
Pero tamén é verdade que certos Estados, principalmente os máis fanatizados ou radicalizados relixiosamente, usan a relixión como xustificativo para violar sistematicamente os dereitos fundamentais dos habitantes deses estados, e tamén doutros individuos. A violencia e o seu uso, en nome da relixión, levan a un terrorismo que non deixa de constituír unha forma de loita, particularmente obscena, pois as súas víctimas son civís non combatentes.
Xa o sudafricano Premio Nobel da Paz, o arcebispo Desmond Tutu, na súa intervención ante a Comisión da ONU afirmou que "as máis espeluznantes atrocidades foron cometidas e seguen a cometerse en nome da relixión, a pesar do obvio: non hai nin raza, nin relixión superior ou inferior a outra, a relixión non implica o monopolio dun Deus, da bondade, virtude ou da verdade".
Hoxe en día esta realidade entre dereitos humanos e relixión segue a estar en plena actualidade: a traxedia nos territorios Palestinos-Israelies, a destrución das estatuas de Buda polos talibans de Afganistan, as guerras relixiosas en Irlanda, o islamismo exacerbado de moitos países, a exclusión dos pobos indíxenas en todo o mundo..... Todo esto confírmanos que a reconcialización aínda está moi lonxe e que ante o fenómeno crecente da intolerancia relixiosa e outras formas de masacre dos dereitos humanos debemos, máis que nunca, continuar a que se escoite a voz dos máis débiles e non fomentar nin apoiar ningún tipo de intolerancia (de ningúen para con ningúen).
10 de novembro día Internacional dos Dereitos Humanos
5/12/08
Mitos anteriores a la historia
El hombre representó primero a la mujer. Si no hubiésemos conservado de los tiempos iniciales de la Prehistoria más que las imágenes esculpidas o modeladas, podríamos creer que los veinticinco primeros milenios del Homo sapiens sapiens estaban poblados sólo de mujeres. Hace unos 25.000 años, con la civilización gravetiense, aparecen las célebres Venus, las p
rimeras esculturas "de pie", todas femeninas. En bajorrelieve o de redondas protuberancias, de marfil o de piedra, estas mujeres no son tan diversas. De Laussel a Grimaldi y Willendorf, del Atlántico al Mar Negro, a lo largo de toda Europa, proceden todas del mismo riguroso esquema de construcción:su estricto código nos indica que se trata de símbolos.
rimeras esculturas "de pie", todas femeninas. En bajorrelieve o de redondas protuberancias, de marfil o de piedra, estas mujeres no son tan diversas. De Laussel a Grimaldi y Willendorf, del Atlántico al Mar Negro, a lo largo de toda Europa, proceden todas del mismo riguroso esquema de construcción:su estricto código nos indica que se trata de símbolos. Años más tarde, en el transcurso del IX milenio, aparece en Levante el Neolítico, que se difundirá poco a poco hacia el Norte de África, Asia Central y toda Europa. Tanto en Oriente como en Europa, nos ha dejado esas estatuillas femeninas de piedra o arcilla cocida, cuyas formas no andan muy lejos de las venus paleolíticas y que los arqueólogos llaman "diosas madres" o "diosas de la fecundidad". Estas "diosas madre" nos dan testimonio de un panteón y de una sociedad matriarcal, regidos por un principio femenino. Los arqueólogos de la cuenca mediterránea, imbuidos de civiliz
ación griega, invocaban a este respecto ciertos aspectos de la religión griega considerados como los más arcaicos, semejantes a aquellos que revelaban a los iniciados durante los Misterios de Eleusis y que se relacionaban con el culto de Demeter, diosa de las cosechas y de la fertilidad. La llamada "revolución neolítica" se manifestó como una revolución duradera, puesto que en los tiempos históricos las grandes civilizaciones de Oriente cuentan entre sus principales figuras con una Gran Diosa (Istar, Astarté).
ación griega, invocaban a este respecto ciertos aspectos de la religión griega considerados como los más arcaicos, semejantes a aquellos que revelaban a los iniciados durante los Misterios de Eleusis y que se relacionaban con el culto de Demeter, diosa de las cosechas y de la fertilidad. La llamada "revolución neolítica" se manifestó como una revolución duradera, puesto que en los tiempos históricos las grandes civilizaciones de Oriente cuentan entre sus principales figuras con una Gran Diosa (Istar, Astarté). Como estamos viendo, primero vino la divinización del principio femenino, al menos como fuente de vida: principio bien presente, tal como hemos dicho, en las religiones orientales, difuminado en los monoteísmos del judaísmo y luego del Islam, que regresa con fuerza en el monoteísmo más pagano del cristianismo. Pero esa será ya otra historia.
1/12/08
Templos de Rusia
Este mes de decembro temos pensado adicalo en Biblioarzúa ás Relixións. Recentemente chegoume unha desas presentacións que son tan chulas e non puiden deixar de mostrárvola co gallo do motivo do mes.
A relixión que predomina en Rusia é a Ortodoxa Rusa (¡arredor de 135 millóns de fieis!!!!). A seguinte relixión predominante en Rusia é o Islam. Outras relixións inclúen aos Protestantes, Xudeus, católicos e budistas.
Un dos efectos da transición democrática en Rusia foi a emerxencia dunha antiga hostilidade entre a Igrexa ortodoxa e a católica, que por primeira vez na historia aspirou a gozar de liberdade pastoral no país euroasiatico.
A relixión que predomina en Rusia é a Ortodoxa Rusa (¡arredor de 135 millóns de fieis!!!!). A seguinte relixión predominante en Rusia é o Islam. Outras relixións inclúen aos Protestantes, Xudeus, católicos e budistas.
Un dos efectos da transición democrática en Rusia foi a emerxencia dunha antiga hostilidade entre a Igrexa ortodoxa e a católica, que por primeira vez na historia aspirou a gozar de liberdade pastoral no país euroasiatico.
Suscribirse a:
Entradas (Atom)